ကိတ္ေစျခင္း အႏုပညာ
သမီးကို ဒီထက္ ႀကီးတာ ေပး ”
“က်စ္ နင့္ဟာက မိုးပ်ံ ပူေဖာင္းႀကီး ျဖစ္ေတာ့မယ္ ”
“ႀကီးေလ ေကာင္းေလ မဟုတ္ဘူးလား အစ္ကိုရဲ႕ ”
“ဟြမ့္ … ”
က်ဳပ္မွာစီးပြားေရးမေကာင္းလို႔ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္တာေလး ေကာက္လုပ္ခ်လိုက္တာ ၊ အဆင္ေတာ့ ေျပသားဗ် … ေရာင္းရတာ လက္ကို မလည္ဘူး။တျခားေတာ့မဟုတ္ဘူး။က်ဳပ္လုပ္ငန္းက ဖင္တု ေရာင္းတာ ။
“အစ္ကို သမီး ဒါနဲ႔ အဆင္ေျပ မလား ”
ငတိမက တပ္ထားတဲ့ ဖင္တုကို ထပ္ေကာ့ ျပေသးတယ္ …
“အြင့္ … ေတာ္ေလာက္ၿပီ ထင္တယ္ ”
“အစ္ကိုကလည္း ကိတ္မွ မကိတ္ ေသးတာ ”
“ဒါမွ မကိတ္ ေသးရင္ ႏွစ္လုံးဆင့္ ထည့္မွ ရမယ္ ”
“ဟုတ္တယ္ေနာ္ အစ္ကို ”
“ငမ့္ … ”
ငတိမက တကယ္ ႏွစ္ခုဆင့္ ထည့္ခ် လိုက္တယ္ … ကိုင္း … ဖုထစ္ၿပီး ထြက္လာေရာ ေပါ့
“သမီးဆို ဘယ္ဆိုဒ္ ေလာက္ ရမလဲ အစ္ကို ”
“ႏွစ္ဆယ္ဆို ရပါတယ္ ”
“ႏွစ္ဆယ္ေတာ့ ေသးလြန္း တာေပါ့ အစ္ကိုရာ ေလးဆယ္ ထည့္ၾကည့္ မယ္ ”
“ခြီး ”
သူ႔ဖင္က နဂိုကတည္းက ကိတ္ခ်င္ သလိုလို ရွိတာ အဲသေလာက္ႀကီး တာႀကီးထည့္ေတာ့ ကားတစ္လာတာေပါ့
“ညီမ အဲေလာက္ ႀကီးေတာ့ ႏိုင္ပါ့ မလား ”
“အိုေတာ္ ႏိုင္တာ မႏိုင္တာ ညီမ အပိုင္းပါ ဒါႀကီးျမင္ၿပီး ႏွာထရမွာ အစ္ကိုတို႔ ေယာက္်ားထုႀကီး အပိုင္း ”
“အုမ့္ ”
အလုပ္က ဆိုးေတာ့ ဆိုးသားဗ် …က်ဳပ္က ဒါႀကီးေတြ ေရာင္း ၊ ၿပီးရင္ မသိတဲ့ ေယာက္်ားထုႀကီးက အလိမ္ခံ ။ အဲေလ သူ႔အိုးနဲ႔သူ႔ဆန္ တန္မွာေပါ့ ။လူနဲနဲ ရွင္းသြားေတာ့ အတြဲ တစ္တြဲ ေရာက္ခ် လာတယ္ ။
“အစ္ကို အတု ဝယ္မလို႔ ”
“ငါ့ညီ အတြက္လား ”
“က်ဳပ္ေစာ္ တပ္မွာေပါ့ဗ် က်ဳပ္ တပ္စရာလား ငတိမကို ၾကည့္ပါလား ၾကည့္ရတာ နံျပားကို လမ္းႀကိတ္စက္နင္းထား သလိုပဲ ျပားခ်ပ္လို႔ ”
“ဟုတ္ပါၿပီ ”
“ဒါနဲ႔ အစ္ကို ဟိုဖက္ လွည့္ပါဦး ”
“ေအးေအး ”
“အစ္ကို ဝတ္ထားတာ ဘယ္ဆိုဒ္လဲ ”
“ေအာ္ကြ … ေအာ္ေအာ္ငါ့ဟာက ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ ”
ဟုတ္တယ္ –လူကိုမ်ား အတု မွတ္ေနလား မသိဘူး ။က်ဳပ္က နဂို ကိတ္တာ … အေမး ခံရသားပဲ အတုလားတဲ့။ဟိုမင္းသမီးေတြ လို ေအာ္ ဖစ္ရွယ္ ျပစရာ မလိုတာ ေယာက္်ားဆို တာ အရွက္နဲ႔ သိကၡာနဲ႔ေလ ဟမ့္ —
“ေတာက္စ္ဗ်ာ အစ္ကိုကမွ က်ဳပ္ေစာ္ထက္ ရင္ခုန္ခ်င္စရာရွိေသးတယ္ ”
“ဟမ့္ … မယ္လုပ္ရဝူး ေနာ္ ”
ငတိ လက္စာ ေၾကာက္တာနဲ႔ ခုံေပၚပဲ ေျပးထိုင္ လိုက္တယ္ ။ကံဆိုးရင္ ဟိုငတိမ ကို ျဖတ္ၿပီး က်ဳပ္ဆီ လာရင္ လာေနမွာ ဘယ္သြားသြား ဒီဖင္နဲ႔ကို အၿငိမ္ မေနရတာ က်ဳပ္ဘဝ
ေယာက္်ားခ်င္း သြားရည္က်ခ်င္ စရာကိုး ။
“အစ္ကို ဒါယူမယ္ ”
“ဟမ့္ … ေလးဆယ္ ”
“အင္းေလ … ဒီေလာက္မွ နန္းဆန္တာ ”
“ဖီ ”
အဆန္းဗ် … ကိုယ့္ေစာ္ကိုယ္ ဖင္တု တတ္ၿပီး ငမ္းရတယ္ လို႔ ေတာ္ေတာ္ ဆိုးတဲ့ ငတိ –။
“ညီရာ အတုႀကီး သိရက္နဲ႔ ရင္ခုန္ပါ့ မလား ”
“အစ္ကို မသိလို႔ ကြၽန္ေတာ္က တစ္နာရီကို တစ္ခါ အတိတ္ ေမ့တယ္ … ေနာက္တစ္ခါ ေမ့ရင္ ကိုင္း … ငတိမ ကိတ္ၿပီေလ ”
“အြန္း ”
ဖင္တု ေဘာင္းဘီႀကီး ဆြဲၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ေကာ့ပတ္ေကာ့ပတ္နဲ႔ ျပန္သြားမွ ၾကည့္မိတယ္ဟိုငတိကလည္း က်ဳပ္နီးနီး ကိတ္တာကိုး ဗ် အဟစ္ …
“ဒီဆိုင္လား ”
“ေအး ”
“ေသခ်ာလို႔လား ေသခ်ာမွ ေျပာေနာ္ ”
“ေသခ်ာပါတယ္ နာမည္ ဖတ္ၾကည့္ပါလား ညိမ္းေမာင္ ကိတ္ေစျခင္း အႏုပညာတဲ့ အေသအခ်ာပဲ ”
“ဝင္ကြာ ”
က်ဳပ္က ေရာင္းေကာင္း ေနတာ … ဝင္လာတဲ့ ငတိေတြက နည္းမွ မနည္းပဲဗ် တုတ္ေတြနဲ႔ ဆိုေတာ့ ဆိုင္ထဲက လူေတြလည္း ေျပးၾက တာေပါ့။
“မင္းလား ညိမ္းေမာင္ ”
“အန္ ဟုတ္ပါတယ္ ”
“ဖင္တု ေရာင္းတယ္ ဆို ”
“စီး … စီးပြားေရး အရပါ ”
လူေတြ ၾကည့္ေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲ ကလည္း မဟုတ္ဘူး ။တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးေတာ့ လန႔္တာေပါ့ ။
“မင္း ဟာေတြက ေယာက္်ားေလး ဝတ္လို႔ ရလား ”
“မရ … ”
“ဘာ … ”
“ရတယ္လို႔ … ရတယ္ ”
“ၿပီးေရာ … ဒီမွာ ထိုင္ေန ”
“ဟုတ္ “က်ဳပ္မွာ မ်က္ႏွာငယ္နဲ႔ ငတိေတြ ေသာင္းက်န္းသမွ် ထိုင္ၾကည့္ ေနရတယ္။လႈပ္ရင္လဲ မလြယ္ဘူး ကိုး တကယ္ လုပ္ရင္ လုပ္ၾကမွာ–။
“ဒါေကာင္းလား ”
“ဟိုဟာက ပိုႀကီးတယ္ ”
“ေအးေလ ကိတ္ေလ ေကာင္းေလ ပဲ ဟာကို “ခဏေနေတာ့ အုပ္လိုက္ႀကီး အနား ျပန္ေရာက္ လာၾကတယ္ ။
“ပိုက္ဆံ မေပးပဲ ယူတယ္ ေက်နပ္လား ”
“ဘာ … ”
“ေဒါင္ “သံတုတ္ကနာသဗ် ။ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေၾကာက္တာနဲ႔ ေပးလိုက္ရတယ္။က်ဳပ္ ေတြးတာေပါ့ ငတိေတြဒါဝတ္ၿပီး ဘာလုပ္ဖို႔တုန္းလို႔ငတိေတြအျပင္ေရာက္မွ သေဘာေပါက္ လိုက္တယ္
“ေကာင္မ ညည္းဟာက ပိုကိတ္တယ္ ”
“က်ဳပ္က ေလးဆယ္ေလ ”
“ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ … က်ဳပ္က နန္း အဆန္ ဆုံးပဲ ”
“ဟြမ့္ … ”
ဒီေန႔ေတာ့ ကံမေကာင္းဘူး ။အေျခာက္ေတြ မိုက္ေၾကး ခြဲတာ ခံလိုက္ရ သဗ်ာ …ကေတာက္စ္!????????????
Credit: nnnt ညိမ္းေမာင္
